حال پر رمز و مبهمی داری اخم و لبخند درهمی داری پشت آرامشت غمی داری اینکه با شعر عالمی داری آخرش کار می‌دهد دستم

  شرم در لرزش صدای تو برق انگشتر طلای تو تقّ و تقِّ صدای پای تو ناز و شیرینی ادای تو آخرش کار می‌دهد دستم  

گیسوانت قشنگی شب توست صبح در روشنای غبغب توست ماه از پیروان مذهب توست رنگ خالی که گوشه لب توست  

  ناز لبخندهای شیرینت طرح آن دامن پر از چینت «هـ» دو چشم پلاک ماشینت شیطنت در تلفظ شینت آخرش کار می‌دهد دستم  

تیزی گوشه‌های ابرویت پیچ و تاب قشنگ گیسویت آن دوتا چشم ماجراجویت این صدای خوش النگویت آخرش کار می‌دهد دستم

خسته ام از تکرار شنیدن “مواظب خودت باش” تو اگر نگران حال من بودی که نمی رفتی…!

امروز که آیینه جوابش سنگ است در زهن زمانه عشق هم بی رنگ است هرکس که نداند تو خودت میدانی آری به خدا دلم برایت تنگ است …

نمى دانم چه رابطه ایست …؟ بین نبودنت با رنگ ها …! دلتنگ تو که میشوم! زندگى ام، سیاه مى شود!

سلامتی خودم….. که بهتر از همه بلد بودم بهش دروغ بگم.. ولی نگفتم. سلامتی خودم…. که راحت می تونستم خیانت کنم .. ولی نکردم. سلامتی خودم…. که تو بدترین شرایطش هم ترکش نکردم. سلامتی خودم…که این همه احمق بودم!